မွတ္တမ္း

Tuesday, May 12, 2009
ျပန္ျပန္ ၾကယ္ၾကယ္
ဆိပ္ဆိပ္ ခါးခါး
ပန္ပန္ မန္မန္
ငေတာင္ ႐ွင္ႀကီး
ဤခရီးအား
တြဲ၍ေပ်ာ္ေပ်ာ္
ေမာ္၍ၿပံဳးၿပံဳး
ရင္ရွဳပ္၀င္ၾကည့္
၀ါးတႂကြပ္ႂကြပ္
ဖုန္းတစ္ဒိုင္းဒိုင္း
ပစ္၏ခတ္၏
စား၏ေသာက္၏ ( ရုပ္႐ွင္ရုံထဲတြင္ ဤေန႔သည္ကား 10/05/2009 ပင္တည္း )

ညေနျခည္ေစာင္းေလေသာ္ အႏွီအုပ္စုမွ အဘယ္ခရီး ဆက္ၾကအံ့နည္း? ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လတ့ံ.....! ေလျပည္ လည္းေသြး၊ ေနျခည္လည္းေထြးတဲ့ အေရာင္ေသြးစံု ပန္းေတြစံုတဲ့ ViVo သို႔ ခ်ီတက္ၾကေလသတည္း။ အိုဘယ့္
ျပန္ျပန္ ၾကယ္ၾကယ္ ခါးခါး ဆည္းဆာအလွၾကား၌ အၿပိဳင္အဆိုင္ အလွေတြ ၿပိဳင္ၾကေလသတည္း။ အေမာင္ ဆိပ္ဆိပ္ႏွင့္ ငေတာင္ မန္မန္ သည္ကား နတ္ပန္းခ်ီဆြဲေသာ ေရႊလက္ရာ ပိုင္႐ွင္ပင္ ျဖစ္ေလသတည္း။ အႏွီ နတ္ပန္းခ်ီမ်ားအား ငေတာင္၏ ပန္းခ်ီျပခန္းတြင္ ခ်ိတ္ဆြဲထားျပန္သည္တမံု႔ သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈပါကုန္။

အႏွီ အလွျခင္းၿပိဳင္ေသာပြဲတြင္ မည္သူမဲအမ်ားဆံုး ရၾကသနည္း ? ပရိတ္သတ္မ်ား ဆံုးျဖတ္ရန္သာ က်န္ေလ သည္သမို႔ အကြ်ႏု္ပ္ ႐ွင္ႀကီး တာ၀န္မဟုတ္ မဟုတ္။ ၿပိဳင္ပြဲၿပီးခ်ိန္သည္ကား ေတာင္စြယ္ေနကြယ္ ေလၿပီမို႔ ရပ္နားကာ ညစာပြဲေတာ္အား တည္ၾကျပန္ေလသည္။ ဤကား အစားၿပိဳင္ပြဲအစတည္း မည္သူ အစားႀကီး မည္နည္း ကာယကံ႐ွင္မ်ားအား ေမးၾကကုန္။

ဤတြင္ အခ်ိန္ႏွင့္ ဒီေရ သာမက မန္ယူကပါ လူကို မေစာင့္ေလသည္မို႔ အကြ်ႏ္ုပ္ ႐ွင္ႀကီး အားလံုးထဲမွ ႏႈတ္ထြက္ ၿပီး သကာလ ေစာစီးစြာ ျပန္လာခဲ့၍ က်န္ရစ္ခဲ့သူမ်ား မည္သို႔ မည္ပံု ျပန္ၾကေလသနည္း? မသိေတာ့ပါ။

သို႔ေသာ္ျငားလည္း ဤေန႔ ဤရက္ ဤဆံုပြဲ၌ ဤေမာင္ဤႏွမမ်ား ေပ်ာ္ၾက႐ေလသည္မို႔ အကြ်ႏ္ုပ္ ႐ွင္ႀကီးကား မွတ္တမ္းတင္အပ္ေသာ ဤရက္စြဲကို ငါ႔ေမာင္ ငါ႔ႏွမမ်ားႏွင့္အတူ ဘယ္ေတာ့မွ် ေမ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေႏွာင္ လည္း ဤထက္သာ၍ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းေသာ၊ ဤထက္ပို၍ မ်ားျပားေသာ ေမာင္ႏွမမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုလိုပါ ေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါသည္.....





မိုး

Monday, May 11, 2009
မိုးဦးမိုးစ
မိုးလည္မိုးေႏွာင္း
မိုးေဟာင္းေသာ္လည္း
မိုး၏ဒဏ္ရာ
မိုးေရလိုပဲ
မိုး႐ြာတိုင္းငို
မိုးေရေတြနဲ႔
မိုးရယ္မိုးနဲ႔
မိုးေပးခဲ့တဲ့
မိုးစက္ဒဏ္ရာ
မိုးေရထဲမွာ
မိုးေရလိုပဲ
မိုးမ်က္ရည္ေတြ
မိုးနဲ႔ထပ္တူ
မိုးေရ......................

လြမ္း

Tuesday, May 5, 2009
လြမ္းဖ်ားလြမ္းနာ
လြမ္းတိုင္းသာလွ်င္
လြမ္းပန္းပြင့္က
လြမ္းေတာင္တန္းသည္
႐ွမ္းေတာင္တန္းထက္
ျမင့္ေနမည္ေလာ

လြမ္းတိုင္းသာငို
လြမ္းမ်က္ရည္တို႔
လြမ္းေရလ်ဥ္လို
လြမ္းပင္လယ္မွာ
လြမ္းေလွငယ္ေလး
ေမွ်ာေနမည္ေလာ

လြမ္းေတာင္ေျခမွာ
လြမ္းလုလင္ေလး
လြမ္းေတးေတြဆို
လြမ္းအားပိုတုန္း
လြမ္းမ်က္ရည္တို႔
လြမ္းပန္းေႂကြလို႔

လြမ္းလြန္လြန္းတယ္

အရင္က ပန္းခ်ီကား

Thursday, April 30, 2009
ည....ပိန္းပိတ္လို႔
မိုးတစ္ခ်ိမ္းခ်ိမ္းနဲ႔
အေဖ့သက္ကယ္မိုးေပၚ
စႏၵယားသံေတြဆူညံ
ေမာင္ႏွမတစ္ေတြ
ဂြမ္းေစာင္ေထြးေအာက္မွာ
ေႏြးခဲ့ဖူးတယ္

စာကေလးေတြ က်လိက်လိ
ထရံၾကားက ေနျခည္တန္းရယ္
မနက္အိပ္ယာႏႈိးေတာ့
၀ါး..... အေမ့ စံပယ္႐ံုေလး
ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနပါလား

ဟိုအရင္က ပန္းခ်ီကား
ေဆးေရာင္မစံုခဲ့ေပမယ့္
ၿပီးျပည့္စံုခဲ့တယ္


ေ၀းတစ္နယ္ဆီ ျခားေပမယ့္
ရင္ထဲက ပန္းခ်ီကားေလးကို
တို႔ေမာင္ႏွမေတြ
ဆက္ဆြဲၾကမယ္ေနာ္


အလြမ္းသင့္ရာ

Saturday, April 25, 2009
စိမ္းေရျပာ ေခ်ာင္းငယ္နံေဘးဆီက
အနားသတ္ ျမက္ခင္းစိမ္းေလးေတြ
ျဖဴလႊလႊ ခ်ယ္ရီပင္ပ်ဳိေအာက္
ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရယ္ေလ

ေဟာ.......ၾကည့္ပါဦး
စမ္းေရလည္းခမ္း
ပန္းေတြလည္းႏြမ္း
အသည္းေတြလည္း ကြ်မ္းလို႔

ေႏွာင္းတစ္ျမည့္ျမည့္နဲ႔
ေဟာင္း....ဟိုအတိတ္ဆီက
တမ္းတတယ္ဆိုေပမယ့္
ဆန္းသစ္ကယ္ မရေတာ့တာမို႔

အလြမ္းသင့္ရာကိုပဲ ေမ်ာခ်လိုက္ေတာ့မယ္

ပြင့္ေစခ်င္ေသး

Thursday, April 23, 2009
ပင္လံုးႀကိဳင္ လႈိင္ခဲ့သည့္ပန္း

ေသြ႔ေျခာက္ကာ တစ္ခါႏြမ္းျပန္ေပါ႔

ေႏွာင္ႏွစ္ခါ အတာကူးရင္ျဖင့္

ခ်စ္ဦးသူ ဆံေကသာထက္၀ယ္

တစ္ခိုင္ႏွစ္ခိုင္ သင္းၿပိဳင္ေမႊးေစဖို႔

ပန္ေပးခ်င္ ဒီေမာင့္အသည္းမွာလ

ေႏွာင္ႏွစ္သႀကၤန္ ခ်ိန္ျပန္ေရာက္ရင္ျဖင့္

ပင္လံုးလိႈင္ ႀကိဳင္ႀကိဳင္သင္းေအာင္

ပြင့္ေစခ်င္ေသး


ပင္လံုးႀကိဳင္

Wednesday, April 8, 2009
ျမရည္႐ြက္စိမ္းေတြ ၾကားက

ေ႐ႊအိုေရာင္ ဖူးစံုငယ္ေလးေတြ

ပုလဲပြင့္ေထြခင္း ႐ွပ္တိုက္ေျပး႐ံုနဲ႔

ျမသားကို ေ႐ႊပု၀ါလႊမ္းလို႔

ပင္လံုးလိႈင္ ႀကိဳင္ပါေရာ့လား.......!

ေ႐ႊ၀ါပိေတာက္

Saturday, April 4, 2009
သင္းထံုအီေမႊး
ဆင္းေရာင္ျခည္ေသြး
၀င့္ကာျမဴေထြး
ေနျခည္ပိေတာက္
ေ႐ႊရည္ေဖာက္လို႔

မိုးတစ္စက္ျဖန္း
ပြင့္ေသာပန္းမ်ား
တာကူးခ်ိန္မွာ
မယ္ျမဴးေစဖို႔
ပ်ဳိပ်ဳိတို႔ေရ

အခါမလင့္
ခ်ိန္ခါသင့္လို႔
ေ႐ႊ၀ါပိေတာက္
သႀကၤန္ေရာက္ေအာင္
အႀကိဳေတာ္ရယ္.....ေထာက္ခဲ့ေလၿပီ

ပိေတာက္

Tuesday, March 31, 2009
ပိေတာက္ရယ္တဲ့
ေရႊေရာင္ေျပာင္ေျပာင္
ရင္ထဲကိုညိႇ
အေဖာ္သိသို႔
တစ္ႏွစ္တစ္ခါ
ေ႐ႊပြဲလာလည္း
ဧည့္သည္သာေျပာင္း
ခ်စ္မေဟာင္းခဲ့
၀ါ၀ါျမင္ရင္
ေရႊထင္ကဲ့သို႔
ဒီႏွစ္သႀကၤန္
ေခ်ာလွစံုလည္း
ငါသည္ေနမည္
ဤပံုစံသို႔
အပၸမာေဒန
သမၼာေဒထ....!

ေရႊလက္ရာ

Sunday, March 22, 2009
တိမ္နံရံမွာ
ခ်စ္ျခင္းသီဖြဲ႔
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
အဟုတ္မွတ္လို႔

ကန္ေရျပင္မွာ
ေသြးစုတ္ခ်က္ရမ္း
ပန္းခ်ီစမ္းတာ
အဟုတ္မွတ္လို႔

တိမ္လႊာမွာလည္း
ကဗ်ာမက်န္
ေရျပင္မွာလည္း
အရုပ္မရွိ

အၿပံဳးတုကို
ရုပ္ထုမွတ္လို႔
ေရႊလက္ရာလည္း
ရုပ္ျဖစ္ႂကြင္းၿပီ

စီးဆင္းခဲ့သည္မ်ား....

Thursday, March 19, 2009
အစ္ကို ဒီေန႔ လစာထုတ္ရက္ မဟုတ္လား..? အိမ္ေစာေစာ ျပန္လာေနာ္.! အစ္ကိုျပန္ေရာက္မွ ညစာ၀ယ္ခ်က္ရမွာ!

အငယ္ေလးေရ အုတ္ႏွစ္ခ်ပ္ေလာက္ ျမန္ျမန္ဟ..! ညေနဆို နင္လန္းပါၿပီကြာ..! ဒီေန႔ လုပ္အားခ ရွင္းမယ့္ေန႔ကြ!

ဟူး.... ခုမွပဲ လန္းေတာ့တယ္..! ကဲလာ.. အလုပ္ေခါင္းမွာ ေငြသြားထုတ္ရေအာင္...!

ညီေလးေရ ခဏေလးကြာ...! ဆုိက္ မန္ေနဂ်ာ မလာေသးဘူးကြ...!

ကိုတိုးေရ... ေဘာ့စ္က ျပန္မလာေသးဘူးကြ..! ကိုယ္ဖံုးဆက္ၾကည့္ လိုက္ဦးမယ္...!

ဟဲလို... ေဘာ့စ္လား... ? ကြ်န္ေတာ္ မန္ေနဂ်ာပါ...! အလုပ္သမားေတြ ဒီေန႔ လုပ္အားခရွင္း...ရွင္း....!

ေအ႔..... မန္ေနဂ်ာလားေဟ... ေအ႔...! နက္ျဖန္မွ ရွင္းေပးလိုက္ကြာ... ေအ႔.... ခု..ငါ မအားေသးဘူးကြ....ေအ႔..!

ညီမေလးေရ.... ေဖႀကီး ျပန္လာၿပီ....!

ေဖႀကီး ဘာ၀ယ္ခဲ့လည္း..? သားဗိုက္ဆာလွၿပီ! မီးလည္း ဆာတယ္ ေဖႀကီး..!

အစ္ကို ျပန္လာၿပီလား...? အဆင္ေျပခဲ့လားဟင္...?

မိန္းမရာ လုပ္အားခ မနက္ျဖန္မွ ရွင္းေပးမယ္တဲ့...!

ရွင္.................!




ငုတ္တုတ္

Thursday, March 12, 2009
ကမၻာတစ္လႊား
ေနရာမ်ားမွ
အလုပ္ကပါး
စိတ္ေျခာက္ခ်ားလို႔
ေတြးေတာပူပန္
မႈိင္ရုပ္ဟန္နဲ႔
မလႈပ္မရႈပ္
မျပဳတ္မူပို
ဟန္ကိုမာန္တင္း
ေငါင္စင္းစင္းနဲ႔
ေဒၚလာက်ပ္ေစ့
ေခါင္းပန္းညိွလို႔
ငုတ္တုတ္ကေလး
ၾကည့္ေနတာပဲ
ေကာင္း.... ေကာင္းပါတယ္ !


ထာ၀စဥ္ တည္ေစေသာ္၀္

Tuesday, March 10, 2009
8 ရက္ေန႔ 3 လပိုင္း 11 း 30 am မွ 1 း 30 pm အထိ စကၤာပူ ႏိုင္ငံ toa payoh ပန္းၿခံ oasis ခန္းမတြင္ မဂၤလာ ဧည့္ခံပြဲ က်င္းပၿပီးစီး ခဲ့ေသာ ဘေလာ့ဂါ ( ေမြးရပ္ေျမ ) ေနးတစ္ စိုး၀င္းေဇာ္ ႏွင့္ နန္းလင္းဟြမ္ တို႔အား ဤပို႔စ္ျဖင့္ ၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူစြာ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။

တစ္ဆက္ထဲျဖင့္ ဤမဂၤလာပြဲအား အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့သည့္ အတြက္ ဤေနရာမွ ၾကင္စဦး ဇနီးေမာင္ႏွံအား အထူးေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ ( ေတြ႔ပုခ်ိ )

ဤဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ဤအိမ္ေထာင္ရွင္ဘ၀ကို ခံယူၾကရန္ အေရးႀကီးဆံုးသည္ ဘယ္အေၾကာင္းအရာနည္း ? ၄င္းတို႔ႏွစ္ဦးအား ေတြ႔ဆံုခြင့္ေပးရန္ ေလးႏွင့္ျမွားကို ကိုင္ေဆာင္ေသာ ျမွားနတ္ေမာင္၌ တာ၀န္ေက်ရေပဦး မည္။ ဖူးစာဟူသည္ ထူးလွေပစြ ေနးတစ္သည္ သေဘာထားေကာင္းေသာ ေတာင္ပိုင္းသား၊ လင္းဟြမ္သည္ကား သေဘာျဖဴေသာ ေျမာက္ပိုင္းသူ ျဖစ္ၾကကုန္ေတာ့သည္။

အႏွီ ျမွားနတ္ေမာင္၏ ပစ္လြတ္လိုက္ေသာ ခ်စ္ျခင္းျမွားသည္ကား ထိုႏွစ္ဦးကို ညြတ္ကြင္းသြားေစသည့္ ဘူမိ နက္သန္ ေနရာမွန္သည္ကား ေတာမ်ားေတာင္မ်ား ၀န္းရံထားသည့္ ရႈခင္းေထြေထြ ေျမာက္ပိုင္းရွမ္းေျမ တစ္ ေနရာတြင္ ျဖစ္ေလေတာ့သည္။

တာ၀န္အရ ထိုေနရာ၌ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ေနးတစ္ ခမ်ာ လင္းဟြမ္ သမီးပ်ဳိေလးအား ျမင္ျမင္ခ်င္းးပင္ ခ်စ္မိေလေသာအား တီတီတာတာ ပလီပလာႏွင့္ လင္းဟြမ္၏ အခ်စ္အား မရအရ ငိုျပ၊ရီျပ ခဲ့ေတာ့သည္။

လင္းဟြမ္ခမ်ာလည္း အေမာင္ ေနးတစ္၏ တစ္ေန႔တစ္မ်ဳိး မရိုးရေသာ ငိုျခင္း ရီျခင္း မ်ားၾကားတြင္ ေမတၱာစိတ္၀င္ ခ်စ္ခင္ ခဲ့ရျပန္သည္တစ္မံု႔ တိတ္တိတ္ကေလးရယ္နဲ႔ ကိုေနးတစ္ရယ္ ေဟာင္ဟတ္ဆူလို႔ ေျပာခဲ့မည္လို႔ ရွမ္းေတာင္တန္းႀကီးမ်ားအား ျပန္ေမးၾကည့္လွ်င္ သိရွိႏိုင္လိမ့္မည္။

အႏီွ ရွမ္းေတာင္တန္းႀကီးမ်ားအား သက္ေသထူလို႔ ထိုခ်စ္သူ ႏွစ္ဦးသည္ တူႏွစ္ကိုယ္ နီးစပ္၍ ေပါင္းဖက္ရန္ သစၥာဆိုေလမည္လား ဆိုသည္ထက္ ပတ္၀န္းက်င္ ေတာေတာင္နံရံမ်ားတြင္ ဤႏွစ္ဦး၏ ေမတၱာဖက္သည့္ သစၥာစကားသံမ်ားမွာ ယခုထိတိုင္ ပဲ့တင္သံ လိႈင္ေနဦးမည္ ထင္ပါသည္။

ထိုကဲ့သို႔ ထားခဲ့ဖူးသည့္ သစၥာ၊ ခိုင္ၿမဲခဲ့ေသာ ေမတၱာအားေၾကာင့္ ယခုဆိုလွ်င္ တူႏွစ္ကိုယ္ နိဗၺန္နန္းေတာ္အား တည္ေဆာက္ၿပီးစီး ခဲ့ၾကေလၿပီ။

ဤကဲ့သို႔ ႏွစ္ကိုယ္သစၥာ အားျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ဤအိမ္ ဤယာအား ရာသက္ပန္ သာယာလွပရန္ အေမာင္ေနးတစ္ ေယာက်ၤားေကာင္း တစ္ေယာက္၏ တာ၀န္ကို မလစ္ဟင္းေစပဲ၊ အိမ္ေထာင္ရွင္မ လင္းဟြမ္ သည္လည္း မယား၀တၱရားမ်ားအား ေက်ပြန္၍ မိမိခင္ပြန္းအား အေကာင္းဆံုး ပါရမီ ျဖည့္ဆည္းေပး ႏိုင္ပါေစ။

ဤလင္ဤမယား ေသတပန္ သက္တဆံုး ေပါင္းသင္းႏိုင္ၾကပါေစ။






ေႏြဦး ေလရူး ေမာင္ဖုန္း ရူးၿပီ

Sunday, March 1, 2009
ဂိမၼာန္ေႏြဦး
ေလေဗြျမဴး၍
ေရာ္၀ါရြက္ေျခာက္
တစ္ေဖ်ာက္ဖ်ာက္ႏွင့္
ေ၀့ေ၀့၀ဲ၀ဲ
ေလမွာ၀ဲလို႔
ျမင္သူေမာင္ဖုန္း
ေသွ်ာင္ဆံထံုးႏွင့္
ပုဆိုးမခ်ီ
ေတာင္ေတာင္အီကာ
ေဘးဘယ္ညာၾကည့္
ရင္မခ်ိသို႔
ဘယ္ဆီဘယ္မွန္း
လြမ္းရပါ႔နည္း

ေႏြဦးခ်ိန္တြင္ ေလရူးေထြလို႔ ေမာင္ဖုန္းခမ်ာ ရူးရွာေလၿပီ။

အခ်စ္မ်ားကို ၀င္ေရာက္ခံစား ၾကည့္ျခင္း

Saturday, February 28, 2009
ကိုေတာင္ေပၚသား TAG ကို အခ်စ္မ်ားကို ၀င္ေရာက္ခံစား ၾကည့္ျခင္း ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ စာစီၾကည့္လိုက္မယ္။

"ပန္သူဦးေသာ အခ်စ္"

သူမကို စတင္ေတြ႔ရွိေသာ အခ်ိန္တြင္ သူမတြင္ ခ်စ္ဦးသူ ရွိႏွင့္ၿပီး ျဖစ္ေလသည္။ သူမႏွင့္က်ဳပ္တြင္ သူငယ္ခ်င္း သံေယာဇဥ္ထက္ ပိုေသာ အတူသြား၊ အတူစား တည္းဟူေသာ တစ္ဆင့္ျမင့္ သံေယာဇဥ္မ်ား ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ရွိ ေနၾကသည္ကို မ်က္၀န္းတြင္းမွ အေျဖရွာေတြ႔ ခဲ့ၾကသည္မွာ ကာလ တစ္ခု ၾကာရွည္ခဲ့ ဖူးသည္။

အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ ေန႔စြဲမ်ား ရွည္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် တီတီတာ ေတာ့မည့္ အခ်စ္အင္အား တစ္ခုသည္ အျဖဴေရာင္ေန႔စြဲေလးကို ကာလာျခယ္မႈန္းေတာ့သည္။ ဤမွစ အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ ၾကားတြင္ ခပ္မိႈင္းမိႈင္း ႏွင္းပါးပါး ျခားနားသလို ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။

သို႔ေသာ္ သံေယာဇဥ္ တည္းဟူေသာ အရာသည္ ျဖတ္ေတာက္ရန္ ခက္ခဲလွေလသည္။ မရိုးသားေသာ စိတ္ရိုင္း မ်ားအား ခြ်န္းသ႑န္ ကဲ့သို႔ ထိန္းအုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ သူမအတြက္မူ သားဆိုးေလးအား ခြင့္လြတ္တတ္ေသာ မိခင္ တစ္ဦး ကဲ့သို႔ ျမင့္ျမတ္ေသာ စိတ္ကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။

မည္ကဲ့သို႔ပင္ ဆိုပါေလဦးေတာ့ အခ်စ္ဆိုသည္ကား အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ နယ္ေျမတြင္ ေပါက္ဖြား ခဲ့ဖူးေလ သည္။ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းတြင္ စည္းဟူေသာ အရာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္ သံေယာဇဥ္ နယ္ေျမတြင္ ရွင္သန္ ခြင့္ မရခဲ့ေသာ ဤအခ်စ္မွ မ်ဳိးတစ္ေစ့ သာလ်င္ က်ဳပ္ရင္ပတ္ထဲတြင္ ပုန္းလွ်ဳိးကြယ္လွ်ဳိးျဖင့္ က်န္ရစ္ခဲ့သည္ကို က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ပင္ မသိခဲ့ေပ။

အထက္ပါ အေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ ပက္သက္၍ " ပန္သူဦးေလေသာပန္း " ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အား ဤဘေလာ့တြင္ က်ဳပ္ေနရာခ်ခဲ့ဖူးသည္။ ( ရွာၾကည့္ၾကပါကုန္ )

ဤသို႔ျဖင့္ ကာလ တစ္ခုမွသည္ ေနာက္တစ္ခုသို႔ ကူးေျပာင္း၍သာ ေနၾကေလေတာ့သည္။ ဤတြင္ မထင္မွတ္ပဲ ပန္သူဦးေသာပန္းမွ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ မ်ဳိးေစ့အား မွ်တေသာ ရာသီ၊ ေအးျမေသာ ေလညွင္း၊ ေႏြးေထြးေသာ ေရာင္ျခည္မ်ား ေပးအပ္ေသာ သူမတစ္ဦး ေပၚထြန္းလာခဲ့ေလသည္။

ၾကင္နာေသာ၊ ဂရုစိုက္ေသာ၊ အနစ္နာခံေသာ၊ ထိုသူမ၏ လက္ထဲတြင္ အႏွီ မ်ဳိးေစ့ေလး ခမ်ာ သက္ေတာင့္သက္ သာ စြာျဖင့္ ရွင္သန္ခြင့္ ရခဲ့ေလသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသူမသည္ ကံအေၾကာင္း မေကာင္းလွစြာျဖင့္ ထိုမ်ဳိးေစ့ေလး မွာ ပြင့္လန္းလာခ်ိန္တြင္ ခ်ဳိၿမိန္ေသာ အခ်စ္ပန္း မဟုတ္ခဲ့ပဲ ခါးသက္ေသာ အဆိပ္ပန္းမ်ား ျဖစ္ေနခဲ့သည္ကို ထိုသူမ မယံုၾကည္ႏိုင္စြာျဖင့္ အဆိပ္ရည္မ်ား စြန္းထင္းကာ အေ၀းသို႔ ထြက္ေျပးသြားခဲ့ဖူးသည္။

ဤေနရာတြင္လည္း အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ေသဆံုးခဲ့ၿပီဟု အသင္ထင္ေနပါသေလာ? ထင္မွတ္မွားၾကမွာ စိုးသည္။ အခ်စ္သည္ အုတ္ႀကိဳအုတ္ၾကား၊ မာထန္ေသာ ကြန္ကရိ မ်ားၾကားထဲသို႔ပင္ ၀င္ေရာက္ ရွင္သန္တတ္ေသာ ေညာင္ေစ့ႏွင့္ပင္ အလားသ႑န္ တူေလသည္။ အာရံု မက်ေသး၍တာ ေနမည္ ေသဆံုးသြားျခင္းကား မရွိေပ။

ဤတြင္ အေရးႀကီးဆံုးေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္အား ေျပာၾကားလိုသည္။ ေျမြကစားေသာ အလမၼယ္ဆရာသည္ တီးမႈတ္ေသာ ပုေလြ သံစဥ္မွန္ေနလ်င္ ၿငိမ့္ေညာင္းေသာ ေျမြကဟန္ကို ေစစားႏိုင္သကဲ့သို႔၊ သံစဥ္မ်ား မွား ယြင္းခဲ့လ်င္လည္း ထိုေျမြသည္ ပါးျပင္းခြက္၍ ထေပါက္တတ္သည္ကို သတိမူ ၾကပါကုန္။ အခ်စ္ဆိုေသာ အရာအား မွားယြင္းခဲ့လ်င္ ေျမြထက္ပင္ အခ်စ္ကဆိုးတတ္သည္။ အခ်စ္သည္ ကစားစရာ မ ဟုတ္သကဲ့သို႔၊ ကိုးကြယ္စရာလည္း မျဖစ္သင့္ေပ။ ကိုးကြယ္ျခင္း ခံရေသာ အခ်စ္သည္ ႏွလံုးသားကို ႏွိပ္စက္ ကလူ ျပဳတတ္ေသးသည္။

ဆိုခဲ့ၿပီးသည့္အတိုင္း မိတ္ေဆြမ်ား အခ်စ္ဆိုသည့္အရာႏွင့္ နဖူးတိုက္ ဒူးတိုက္ ေတြ႔ခဲ့ပါမူ၊ အခ်စ္အား မက်ီစယ္ ပါႏွင့္။ မကိုးကြယ္ပါႏွင့္။ မမွားယြင္းပါႏွင့္။ အခ်စ္ဆိုသည့္ အရာႏွင့္ အညမည ျဖစ္ေအာင္ေနၾကပါမူ အခ်စ္သည္ သင္တို႔အား ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ားစြာ ေပးအပ္လိမ့္မည္ဟု က်ဳပ္ထင္မိပါသည္။ ဒါေပတည့္ ထိုအခ်စ္သည္ လည္း သင့္အား အညမည ျဖစ္ရပါမည္။

သတိ။ အခ်စ္ဆိုသည့္ အရာသည္ ကိုယ္ကိုတိုင္ပင္ PASSWORD ရွာမေတြ႔တတ္ေသာ အလြန္လွ်ဳိ႕ ၀ွက္သည့္ အျခင္းအရာပင္ ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ မေသဆံုးတတ္ေသာ အၿမဲေျပာင္းလဲ ရွင္သန္တတ္ေသာ အမ်ဳိးအစားထဲတြင္ အခ်စ္သည္ အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။