စီးဆင္းခဲ့သည္မ်ား....

အစ္ကို ဒီေန႔ လစာထုတ္ရက္ မဟုတ္လား..? အိမ္ေစာေစာ ျပန္လာေနာ္.! အစ္ကိုျပန္ေရာက္မွ ညစာ၀ယ္ခ်က္ရမွာ!

အငယ္ေလးေရ အုတ္ႏွစ္ခ်ပ္ေလာက္ ျမန္ျမန္ဟ..! ညေနဆို နင္လန္းပါၿပီကြာ..! ဒီေန႔ လုပ္အားခ ရွင္းမယ့္ေန႔ကြ!

ဟူး.... ခုမွပဲ လန္းေတာ့တယ္..! ကဲလာ.. အလုပ္ေခါင္းမွာ ေငြသြားထုတ္ရေအာင္...!

ညီေလးေရ ခဏေလးကြာ...! ဆုိက္ မန္ေနဂ်ာ မလာေသးဘူးကြ...!

ကိုတိုးေရ... ေဘာ့စ္က ျပန္မလာေသးဘူးကြ..! ကိုယ္ဖံုးဆက္ၾကည့္ လိုက္ဦးမယ္...!

ဟဲလို... ေဘာ့စ္လား... ? ကြ်န္ေတာ္ မန္ေနဂ်ာပါ...! အလုပ္သမားေတြ ဒီေန႔ လုပ္အားခရွင္း...ရွင္း....!

ေအ႔..... မန္ေနဂ်ာလားေဟ... ေအ႔...! နက္ျဖန္မွ ရွင္းေပးလိုက္ကြာ... ေအ႔.... ခု..ငါ မအားေသးဘူးကြ....ေအ႔..!

ညီမေလးေရ.... ေဖႀကီး ျပန္လာၿပီ....!

ေဖႀကီး ဘာ၀ယ္ခဲ့လည္း..? သားဗိုက္ဆာလွၿပီ! မီးလည္း ဆာတယ္ ေဖႀကီး..!

အစ္ကို ျပန္လာၿပီလား...? အဆင္ေျပခဲ့လားဟင္...?

မိန္းမရာ လုပ္အားခ မနက္ျဖန္မွ ရွင္းေပးမယ္တဲ့...!

ရွင္.................!

ငုတ္တုတ္

ကမၻာတစ္လႊား
ေနရာမ်ားမွ
အလုပ္ကပါး
စိတ္ေျခာက္ခ်ားလို႔
ေတြးေတာပူပန္
မႈိင္ရုပ္ဟန္နဲ႔
မလႈပ္မရႈပ္
မျပဳတ္မူပို
ဟန္ကိုမာန္တင္း
ေငါင္စင္းစင္းနဲ႔
ေဒၚလာက်ပ္ေစ့
ေခါင္းပန္းညိွလို႔
ငုတ္တုတ္ကေလး
ၾကည့္ေနတာပဲ
ေကာင္း.... ေကာင္းပါတယ္ !

ထာ၀စဥ္ တည္ေစေသာ္၀္

8 ရက္ေန႔ 3 လပိုင္း 11 း 30 am မွ 1 း 30 pm အထိ စကၤာပူ ႏိုင္ငံ toa payoh ပန္းၿခံ oasis ခန္းမတြင္ မဂၤလာ ဧည့္ခံပြဲ က်င္းပၿပီးစီး ခဲ့ေသာ ဘေလာ့ဂါ ( ေမြးရပ္ေျမ ) ေနးတစ္ စိုး၀င္းေဇာ္ ႏွင့္ နန္းလင္းဟြမ္ တို႔အား ဤပို႔စ္ျဖင့္ ၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူစြာ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။

တစ္ဆက္ထဲျဖင့္ ဤမဂၤလာပြဲအား အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့သည့္ အတြက္ ဤေနရာမွ ၾကင္စဦး ဇနီးေမာင္ႏွံအား အထူးေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ ( ေတြ႔ပုခ်ိ )

ဤဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ဤအိမ္ေထာင္ရွင္ဘ၀ကို ခံယူၾကရန္ အေရးႀကီးဆံုးသည္ ဘယ္အေၾကာင္းအရာနည္း ? ၄င္းတို႔ႏွစ္ဦးအား ေတြ႔ဆံုခြင့္ေပးရန္ ေလးႏွင့္ျမွားကို ကိုင္ေဆာင္ေသာ ျမွားနတ္ေမာင္၌ တာ၀န္ေက်ရေပဦး မည္။ ဖူးစာဟူသည္ ထူးလွေပစြ ေနးတစ္သည္ သေဘာထားေကာင္းေသာ ေတာင္ပိုင္းသား၊ လင္းဟြမ္သည္ကား သေဘာျဖဴေသာ ေျမာက္ပိုင္းသူ ျဖစ္ၾကကုန္ေတာ့သည္။

အႏွီ ျမွားနတ္ေမာင္၏ ပစ္လြတ္လိုက္ေသာ ခ်စ္ျခင္းျမွားသည္ကား ထိုႏွစ္ဦးကို ညြတ္ကြင္းသြားေစသည့္ ဘူမိ နက္သန္ ေနရာမွန္သည္ကား ေတာမ်ားေတာင္မ်ား ၀န္းရံထားသည့္ ရႈခင္းေထြေထြ ေျမာက္ပိုင္းရွမ္းေျမ တစ္ ေနရာတြင္ ျဖစ္ေလေတာ့သည္။

တာ၀န္အရ ထိုေနရာ၌ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ေနးတစ္ ခမ်ာ လင္းဟြမ္ သမီးပ်ဳိေလးအား ျမင္ျမင္ခ်င္းးပင္ ခ်စ္မိေလေသာအား တီတီတာတာ ပလီပလာႏွင့္ လင္းဟြမ္၏ အခ်စ္အား မရအရ ငိုျပ၊ရီျပ ခဲ့ေတာ့သည္။

လင္းဟြမ္ခမ်ာလည္း အေမာင္ ေနးတစ္၏ တစ္ေန႔တစ္မ်ဳိး မရိုးရေသာ ငိုျခင္း ရီျခင္း မ်ားၾကားတြင္ ေမတၱာစိတ္၀င္ ခ်စ္ခင္ ခဲ့ရျပန္သည္တစ္မံု႔ တိတ္တိတ္ကေလးရယ္နဲ႔ ကိုေနးတစ္ရယ္ ေဟာင္ဟတ္ဆူလို႔ ေျပာခဲ့မည္လို႔ ရွမ္းေတာင္တန္းႀကီးမ်ားအား ျပန္ေမးၾကည့္လွ်င္ သိရွိႏိုင္လိမ့္မည္။

အႏီွ ရွမ္းေတာင္တန္းႀကီးမ်ားအား သက္ေသထူလို႔ ထိုခ်စ္သူ ႏွစ္ဦးသည္ တူႏွစ္ကိုယ္ နီးစပ္၍ ေပါင္းဖက္ရန္ သစၥာဆိုေလမည္လား ဆိုသည္ထက္ ပတ္၀န္းက်င္ ေတာေတာင္နံရံမ်ားတြင္ ဤႏွစ္ဦး၏ ေမတၱာဖက္သည့္ သစၥာစကားသံမ်ားမွာ ယခုထိတိုင္ ပဲ့တင္သံ လိႈင္ေနဦးမည္ ထင္ပါသည္။

ထိုကဲ့သို႔ ထားခဲ့ဖူးသည့္ သစၥာ၊ ခိုင္ၿမဲခဲ့ေသာ ေမတၱာအားေၾကာင့္ ယခုဆိုလွ်င္ တူႏွစ္ကိုယ္ နိဗၺန္နန္းေတာ္အား တည္ေဆာက္ၿပီးစီး ခဲ့ၾကေလၿပီ။

ဤကဲ့သို႔ ႏွစ္ကိုယ္သစၥာ အားျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ဤအိမ္ ဤယာအား ရာသက္ပန္ သာယာလွပရန္ အေမာင္ေနးတစ္ ေယာက်ၤားေကာင္း တစ္ေယာက္၏ တာ၀န္ကို မလစ္ဟင္းေစပဲ၊ အိမ္ေထာင္ရွင္မ လင္းဟြမ္ သည္လည္း မယား၀တၱရားမ်ားအား ေက်ပြန္၍ မိမိခင္ပြန္းအား အေကာင္းဆံုး ပါရမီ ျဖည့္ဆည္းေပး ႏိုင္ပါေစ။

ဤလင္ဤမယား ေသတပန္ သက္တဆံုး ေပါင္းသင္းႏိုင္ၾကပါေစ။

ေႏြဦး ေလရူး ေမာင္ဖုန္း ရူးၿပီ

ဂိမၼာန္ေႏြဦး
ေလေဗြျမဴး၍
ေရာ္၀ါရြက္ေျခာက္
တစ္ေဖ်ာက္ဖ်ာက္ႏွင့္
ေ၀့ေ၀့၀ဲ၀ဲ
ေလမွာ၀ဲလို႔
ျမင္သူေမာင္ဖုန္း
ေသွ်ာင္ဆံထံုးႏွင့္
ပုဆိုးမခ်ီ
ေတာင္ေတာင္အီကာ
ေဘးဘယ္ညာၾကည့္
ရင္မခ်ိသို႔
ဘယ္ဆီဘယ္မွန္း
လြမ္းရပါ႔နည္း

ေႏြဦးခ်ိန္တြင္ ေလရူးေထြလို႔ ေမာင္ဖုန္းခမ်ာ ရူးရွာေလၿပီ။

အခ်စ္မ်ားကို ၀င္ေရာက္ခံစား ၾကည့္ျခင္း

ကိုေတာင္ေပၚသား TAG ကို အခ်စ္မ်ားကို ၀င္ေရာက္ခံစား ၾကည့္ျခင္း ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ စာစီၾကည့္လိုက္မယ္။

"ပန္သူဦးေသာ အခ်စ္"

သူမကို စတင္ေတြ႔ရွိေသာ အခ်ိန္တြင္ သူမတြင္ ခ်စ္ဦးသူ ရွိႏွင့္ၿပီး ျဖစ္ေလသည္။ သူမႏွင့္က်ဳပ္တြင္ သူငယ္ခ်င္း သံေယာဇဥ္ထက္ ပိုေသာ အတူသြား၊ အတူစား တည္းဟူေသာ တစ္ဆင့္ျမင့္ သံေယာဇဥ္မ်ား ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ရွိ ေနၾကသည္ကို မ်က္၀န္းတြင္းမွ အေျဖရွာေတြ႔ ခဲ့ၾကသည္မွာ ကာလ တစ္ခု ၾကာရွည္ခဲ့ ဖူးသည္။

အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ ေန႔စြဲမ်ား ရွည္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် တီတီတာ ေတာ့မည့္ အခ်စ္အင္အား တစ္ခုသည္ အျဖဴေရာင္ေန႔စြဲေလးကို ကာလာျခယ္မႈန္းေတာ့သည္။ ဤမွစ အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ ၾကားတြင္ ခပ္မိႈင္းမိႈင္း ႏွင္းပါးပါး ျခားနားသလို ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။

သို႔ေသာ္ သံေယာဇဥ္ တည္းဟူေသာ အရာသည္ ျဖတ္ေတာက္ရန္ ခက္ခဲလွေလသည္။ မရိုးသားေသာ စိတ္ရိုင္း မ်ားအား ခြ်န္းသ႑န္ ကဲ့သို႔ ထိန္းအုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ သူမအတြက္မူ သားဆိုးေလးအား ခြင့္လြတ္တတ္ေသာ မိခင္ တစ္ဦး ကဲ့သို႔ ျမင့္ျမတ္ေသာ စိတ္ကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။

မည္ကဲ့သို႔ပင္ ဆိုပါေလဦးေတာ့ အခ်စ္ဆိုသည္ကား အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ နယ္ေျမတြင္ ေပါက္ဖြား ခဲ့ဖူးေလ သည္။ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းတြင္ စည္းဟူေသာ အရာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္ သံေယာဇဥ္ နယ္ေျမတြင္ ရွင္သန္ ခြင့္ မရခဲ့ေသာ ဤအခ်စ္မွ မ်ဳိးတစ္ေစ့ သာလ်င္ က်ဳပ္ရင္ပတ္ထဲတြင္ ပုန္းလွ်ဳိးကြယ္လွ်ဳိးျဖင့္ က်န္ရစ္ခဲ့သည္ကို က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ပင္ မသိခဲ့ေပ။

အထက္ပါ အေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ ပက္သက္၍ " ပန္သူဦးေလေသာပန္း " ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အား ဤဘေလာ့တြင္ က်ဳပ္ေနရာခ်ခဲ့ဖူးသည္။ ( ရွာၾကည့္ၾကပါကုန္ )

ဤသို႔ျဖင့္ ကာလ တစ္ခုမွသည္ ေနာက္တစ္ခုသို႔ ကူးေျပာင္း၍သာ ေနၾကေလေတာ့သည္။ ဤတြင္ မထင္မွတ္ပဲ ပန္သူဦးေသာပန္းမွ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ မ်ဳိးေစ့အား မွ်တေသာ ရာသီ၊ ေအးျမေသာ ေလညွင္း၊ ေႏြးေထြးေသာ ေရာင္ျခည္မ်ား ေပးအပ္ေသာ သူမတစ္ဦး ေပၚထြန္းလာခဲ့ေလသည္။

ၾကင္နာေသာ၊ ဂရုစိုက္ေသာ၊ အနစ္နာခံေသာ၊ ထိုသူမ၏ လက္ထဲတြင္ အႏွီ မ်ဳိးေစ့ေလး ခမ်ာ သက္ေတာင့္သက္ သာ စြာျဖင့္ ရွင္သန္ခြင့္ ရခဲ့ေလသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသူမသည္ ကံအေၾကာင္း မေကာင္းလွစြာျဖင့္ ထိုမ်ဳိးေစ့ေလး မွာ ပြင့္လန္းလာခ်ိန္တြင္ ခ်ဳိၿမိန္ေသာ အခ်စ္ပန္း မဟုတ္ခဲ့ပဲ ခါးသက္ေသာ အဆိပ္ပန္းမ်ား ျဖစ္ေနခဲ့သည္ကို ထိုသူမ မယံုၾကည္ႏိုင္စြာျဖင့္ အဆိပ္ရည္မ်ား စြန္းထင္းကာ အေ၀းသို႔ ထြက္ေျပးသြားခဲ့ဖူးသည္။

ဤေနရာတြင္လည္း အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ေသဆံုးခဲ့ၿပီဟု အသင္ထင္ေနပါသေလာ? ထင္မွတ္မွားၾကမွာ စိုးသည္။ အခ်စ္သည္ အုတ္ႀကိဳအုတ္ၾကား၊ မာထန္ေသာ ကြန္ကရိ မ်ားၾကားထဲသို႔ပင္ ၀င္ေရာက္ ရွင္သန္တတ္ေသာ ေညာင္ေစ့ႏွင့္ပင္ အလားသ႑န္ တူေလသည္။ အာရံု မက်ေသး၍တာ ေနမည္ ေသဆံုးသြားျခင္းကား မရွိေပ။

ဤတြင္ အေရးႀကီးဆံုးေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္အား ေျပာၾကားလိုသည္။ ေျမြကစားေသာ အလမၼယ္ဆရာသည္ တီးမႈတ္ေသာ ပုေလြ သံစဥ္မွန္ေနလ်င္ ၿငိမ့္ေညာင္းေသာ ေျမြကဟန္ကို ေစစားႏိုင္သကဲ့သို႔၊ သံစဥ္မ်ား မွား ယြင္းခဲ့လ်င္လည္း ထိုေျမြသည္ ပါးျပင္းခြက္၍ ထေပါက္တတ္သည္ကို သတိမူ ၾကပါကုန္။ အခ်စ္ဆိုေသာ အရာအား မွားယြင္းခဲ့လ်င္ ေျမြထက္ပင္ အခ်စ္ကဆိုးတတ္သည္။ အခ်စ္သည္ ကစားစရာ မ ဟုတ္သကဲ့သို႔၊ ကိုးကြယ္စရာလည္း မျဖစ္သင့္ေပ။ ကိုးကြယ္ျခင္း ခံရေသာ အခ်စ္သည္ ႏွလံုးသားကို ႏွိပ္စက္ ကလူ ျပဳတတ္ေသးသည္။

ဆိုခဲ့ၿပီးသည့္အတိုင္း မိတ္ေဆြမ်ား အခ်စ္ဆိုသည့္အရာႏွင့္ နဖူးတိုက္ ဒူးတိုက္ ေတြ႔ခဲ့ပါမူ၊ အခ်စ္အား မက်ီစယ္ ပါႏွင့္။ မကိုးကြယ္ပါႏွင့္။ မမွားယြင္းပါႏွင့္။ အခ်စ္ဆိုသည့္ အရာႏွင့္ အညမည ျဖစ္ေအာင္ေနၾကပါမူ အခ်စ္သည္ သင္တို႔အား ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ားစြာ ေပးအပ္လိမ့္မည္ဟု က်ဳပ္ထင္မိပါသည္။ ဒါေပတည့္ ထိုအခ်စ္သည္ လည္း သင့္အား အညမည ျဖစ္ရပါမည္။

သတိ။ အခ်စ္ဆိုသည့္ အရာသည္ ကိုယ္ကိုတိုင္ပင္ PASSWORD ရွာမေတြ႔တတ္ေသာ အလြန္လွ်ဳိ႕ ၀ွက္သည့္ အျခင္းအရာပင္ ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ မေသဆံုးတတ္ေသာ အၿမဲေျပာင္းလဲ ရွင္သန္တတ္ေသာ အမ်ဳိးအစားထဲတြင္ အခ်စ္သည္ အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။

ေဘာင္

စိတ္ကူးစိတ္သန္း
ေဘာင္ခတ္ထားလို႔
နတ္ေလွာင္အိမ္မွာ
မြန္းက်ပ္ေနၿပီ

စကားတစ္ခြန္း
ေဘာင္ခတ္ထားလို႔
တုန္႔ျပန္သံေတြ
တိတ္ဆိတ္ေနၿပီ

ႏွလံုးေသြးစက္
ေဘာင္ခတ္ထားလို႔
ပံုေဆာင္ခဲလို
မာေက်ာေနၿပီ

ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း
ေဘာင္ခတ္ထားလို႔
စာစီရာမွာ
မညီညာၿပီ

ဘ၀တစ္ခု
ေဘာင္ခတ္ထားလို႔
ေစလိုရာကို
ေနလာခဲ့ၿပီ

ေဘာင္ခတ္ထားလို႔...

ဗုဒၶဘာသာအား အဓြန္႔ရွည္ရန္ ဆိုရာ၀ယ္

ကိုမိုးေျပး ဘေလာ့မွာ တင္ျပထားတဲ့ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာ ထိန္းသိမ္းေရး စီမံခ်က္ ကို ဖတ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ စာေလး နည္းနည္းေရးခ်င္တယ္။ သိလို႔တတ္လို႔ ေရးတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ ရွိတဲ့ ဥာဏ္ေလး တစ္ထြာတစ္မိုက္ကို ဗုဒၶသြန္သင္ ဆံုးမထားတဲ့ အသိေလးနဲ႔ ေရးသားခ်င္တာပါ။

ကြ်န္ေတာ္ ဒီပို႔စ္ကို ေရးဖို႔ တင္ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိပါဘူး။ ကိုမိုးေျပး ဘေလာ့မွာပဲ ကြန္မန္႔ေလး နည္းနည္းေလာက္ ၀င္ ေရးခ်င္ရံုေလးပါ ဒါေပမယ့္ ကြန္မန္႔ေပးလို႔မရလို႔ ( ဘာ့ေၾကာင့္မွန္း မသိပါ ) ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးျဖစ္တင္ျဖစ္တာပါ။

ကြ်န္ေတာ္ တင္ျပေရးျပတာေတြကို အားလံုးအေနနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲပိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ ဒီပို႔စ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ လံုး၀ မပက္သက္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္တဲ့ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ အျမင္ကို တင္ျပျခင္း သက္သက္မွ် သာ ျဖစ္ပါသည္။

ကိုမိုးေျပး ဘေလာ့တြင္ လင့္ထားသည့္ ပို႔စ္ အရွင္ကုမာရ ေရးသားထားသည့္ အေရးအသားကို နည္းနည္း ေျပာ ၾကားလိုပါသည္။ မွားခဲ့သည္ရွိေသာ္ တပည့္ေတာ္အား ခြင့္လြတ္ေတာ္မူပါ အရွင္ကုမာရ ဘုရား။

အရွင္ဘုရား၏ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို အဓြန္႔ရွည္ၾကာ ထိန္းသိမ္းလိုေသာ စိတ္ဆႏၵမွာ အင္မတန္ ေကာင္းမြန္ လွပါသည္ အရွင္ဘုရား။

ဒါေပတည့္ အရွင္ဘုရား ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားမွာ အတင္းအက်ပ္ အဓမၼ ဆန္ေနပါသည္ ဘုရား။ ဗုဒၶ၏ လမ္းစဥ္ႏွင့္ အဆံုးအမမွာ အတင္းကာေရာ၊ ႏိုင္ထက္က်င့္စဥ္ မပါရွိပါ ဘုရား။

အမိ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ တိုင္းရင္သား ေပါင္းစံုျဖင့္ စုစည္းတည္ေထာင္ထားေသာ အလြန္ အင္မတန္မွ ေနခ်င့္စဖြယ္ေကာင္းေသာ တိုင္းျပည္ႀကီးပါ ဘုရား။ ဤတြင္ လြတ္လပ္ေသာ ဘာသာအား လြတ္ လပ္ေသာ စိတ္ႏွလံုးျဖင့္ လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ခြင့္ ျပဳထားပါသည္ ဘုရား။

ျမတ္စြာဘုရားမွ ေဟာၾကားအပ္ေသာ တရားမ်ားေသာ္မွ် အတင္း နာယူ လက္ခံေစေသာ တရားမရွိပါေပ။ ရွင္းလွ ပါေပသည္။ ငါဘုရား ေျပာတာကို မယံုပါေလႏွင့္ဦး ကိုယ္တိုင္ က်င့္ႀကံ ေလ့လာၿပီးမွတာ ယံုၾကပါ ငါ႔ဘာသာထဲ ၀င္ၾကေတာ့ လာၾကေတာ့ဟု လည္း အတင္းမတိုက္တြန္းခဲ့ဖူးပါ။

ထို႔ေၾကာင့္ အတင္းအက်ပ္ကို ေရွာင္ရွား၍ မိမိ ဘာသာ၊ သာသနာအား အဓြန္႔ရွည္ၾကာ တည္တန္႔ေစလိုလ်င္ ေကာင္းမြန္ေသာ ကိုယ္က်င့္တရားျဖင့္ ရွိရွိေသာ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွ မိရိုးဖလာမွစ၊ ဘာသာကြဲ မ်ားအဆံုး၊ သက္၀င္ယံုၾကည္မႈ ရွိလာေစရန္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ စစ္စစ္ကို ယံုၾကည္မႈ တိုးပြားေစရန္ အဓိကမွာ ေကာင္းမြန္ေသာ၊ ကိုယ္က်င့္တရားျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္အား ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သာသနာ အဓြန္႔ရွည္ရန္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ က်င့္ႀကံ အားထုတ္လ်င္မူ ပိုမို၍ ေကာင္းမြန္လိမ့္မည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္ အရွင္ ကုမာရ ဘုရား။

'' ႏုနယ္ေသာ ေမာင္ငယ္ ညီမငယ္မ်ား အထင္မွား အမွတ္မွား ျဖစ္မည္ကို ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းစိုးရိမ္ မိပါသည္။ ''

နိတံု

ဟုတ္ကဲ့.. ကြ်န္ေတာ္ ဒီရက္ပိုင္း သီခ်င္းေတြ ၾကားေနရတယ္။ ဟိုဗ်ာ.... လက္ထပ္ပြဲ မဂၤလာပြဲ ေတြမွာ ဆိုေနၾကတဲ့ မဂၤလာေတးေတြပါ။

ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္တာ အၿမဲတမ္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပါလာတဲ့ စာသားတစ္ခုရွိတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္က ဒီအဓိပၸါယ္ကို သိခ်င္လို႔ပါ ေလးေလးနက္နက္ကို သိခ်င္လို႔ပါ။ ေက်းဇူးျပဳ၍ သိေသာသူမ်ားရွိရင္ အနက္အဓိပၸါယ္ ရွင္းျပေပး ေစလိုပါတယ္။

စာသားကေတာ့ ( နိတုံေရႊစင္တဲ့ ) နိတံု ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို သိခ်င္တာပါ

ေလာင္းရိပ္

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ ဘ၀
မလြတ္လပ္ဘူး

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ စီးပြား
မႀကီးပြားဘူး

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ ကေလာင္
မထက္ျမက္ဘူး

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ စကား
တာမသြားဘူး

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ ဦးေဏွာက္
မျပက္သားဘူး

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ အေတြး
မေအးေဆးဘူး

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ ႏွလံုးသား
မလန္းဆန္းဘူး

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ ကာရန္
ကဗ်ာမဆန္ဘူး

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ ပန္း
မပြင့္လန္းဘူး

ေလာင္းရိပ္မိတဲ့ အခ်စ္
မရွိသင့္ဘူး

ေလာင္းရိပ္ေအာက္မွာ ဘယ္သူမွလည္း မရွင္သန္ခ်င္ ၾကဘူး

မာန

မာနတံခြန္ မိုးထိခြ်န္လည္း
မစင္စြန္႔က ဖင္ခြ်တ္ရ၏

ေရႊသီးစားစား ေငြသီးစားစား
မစင္သြားက နံေဟာင္ပါ၏

ငါသည္ငါဟု ငါမာနႏွင့္
ေနပါေလဦး အေသဦးေသာ္

လူယုတ္လူျမတ္ ေသခ်ာခ်က္က
ေျခာက္ေပသံုးေပ က်င္းသာလွ်င္တည္း

တစ္ျခမ္းပဲ့ ရင္ခုန္သံ

ဒီလိုေန႔၊ ဒီလိုရက္စြဲ၊ ဒီလို အခါသမယမ်ဳိး သူသူ ငါငါ အမ်ားစုဟာ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ရင္ခံုၾက၊ ၾကည္ႏူးၾကနဲ႔၊ ခ်စ္ျခင္းေတြကို စာနဲ႔တစ္ဖံု၊ ကဗ်ာနဲ႔တစ္မ်ဳိး၊ ဖံုးနဲ႔တစ္ဂြမ္ဂြမ္၊ ခ်စ္ျခင္း ေတြကို ရင္ခုန္ ၾကည္ႏူးမႈ ေတြနဲ႔ သီကံုး ေနၾကတယ္။

ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဟာ ဘယ္အခ်ိန္ကာလ၊ ဘယ္လို လူတန္းစား၊ ဘယ္လို ရည္ရြယ္ခ်က္ နဲ႔ပဲသတ္မွတ္ခဲ့ သတ္မွတ္ခဲ့၊ အဓိကေတာ့ ႏွလံုးသားရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ တည္ရွိေနျခင္းဆိုတာ ျငင္းဆိုရ ခက္ပါ လိမ့္မယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ခ်စ္သူေတြျခင္း ခ်စ္တင္းေတြ ဖလွယ္ေနၾကတဲ့ အခိုက္မွာ က်ဳပ္လို ငမိုက္သား ရွင္ရဲထြတ္ အေနနဲ႔ ရင္ခုန္ ဖက္ တမ္းခ်င္းလည္း မေရးႏိုင္၊ တစ္သက္တာ ထာ၀ရလည္း မဆိုႏိုင္တဲ့ အခိုက္အတန္႔ တစ္ခုခုေတာ့ ေရးခ်င္ ရင္ဖြင့္ခ်င္ ေနမိတယ္။ ဒါဆို ဘာေရးမွာလည္း ဘာ အေၾကာင္း ေရးမွာလည္း၊

( ဟာ.. ေခါင္းပူတယ္ စိတ္ရႈပ္တယ္ ကြာ )

ေခါင္းစဥ္ ရွာမရေပမယ့္ လက္က တစ္ခုခုကို ေရးခ်င္ေနတယ္။ ၾကာတယ္ကြာ ေရးခ်လိုက္ၿပီ။

ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ တစ္ျခမ္းပဲ့ရင္ခုန္သံ

တစ္ေန႔ေသာ စကၤာပူ ညခ်မ္းခ်ိန္ခါ ရံုးဆင္းခ်ိန္ခန္႔ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ေနရာကား Tanjong Pagar NTUC ၊ က်ဳပ္ ရွင္ရဲထြတ္ ေနာက္တစ္ေန႔ ၀မ္းေရးအတြက္ ခ်က္ျပဳတ္စီမံရန္ အလို႔ငွာ ntuc အတြင္း ေစ်းျခင္းေတာင္း တစ္လံုး ျဖင့္ ဟိုေမႊဒီေႏွာက္ လတ္ယားလတ္ယား လုပ္ေနစဥ္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ က်ဳပ္ႏွာ၀ကို သင္းပ်ံ႕ ေမႊးႀကိဳင္တဲ့ ေရေမႊး နံ႕ လာေရာက္ ကလူတယ္။ က်ဳပ္လည္း ေဘးသီ ၀ဲယာ ေရွ႕ ေနာက္ အကုန္ လွည့္ၾကည့္ ေတာ့တာေပါ႔။

အလာလား အမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္၊ လွပတဲ့ ကိုယ္ဟန္၊ ခါးလယ္ေလာက္ ဆံပင္ကို အေပၚ ခပ္ျမင့္ျမင့္ စုခ်ည္ထား တယ္ လည္တိုင္ေလးက ဆင္စြယ္ေရာင္ေလး ၀င္းေနတာပဲ။ အနက္ေရာင္ ေဘာင္းဘီရွည္မွာ အနက္ေရာင္ ေလ ဒီရႈးနဲ႔၊ ပန္းေရာင္ ရွပ္လက္ရွည္မွာ စြယ္တာလို လက္ျပက္ စြပ္ထားတယ္။ ဟို..အေပၚဆံုး စင္က ေပါင္မုန္႔ထုပ္ ကို မမွီ႔တစ္မွီ လွမ္းယူေနတဲ့ ဟန္က ( မဆီမဆိုင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက အကယ္ဒမီ ေရႊစင္ ရုပ္ထုကို ေျပးျမင္မိတယ္ ) ရင္ခုန္ဖို႔ ေကာင္းလိုက္တာ။

က်ဳပ္လည္း ျမင္ကြင္းကို ငမ္းေနတုန္း အဲေလ ေငးေနတုန္း၊ ျဖဳန္းဆို အမ်ဳိးသမီးက က်ဳပ္ကို လွည့္အၾကည့္ က်ဳပ္ ရင္ဘတ္လည္း ဒံုးကနဲကို ျမည္တာပဲ။ ဒီေတာ့မွ အမ်ဳိးသမီး မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာ ျမင္ရေတာ့တယ္။ ပန္းေရာင္ ရွပ္ နဲ႔ လိုက္ဖက္စြာ ႏႈတ္ခမ္း ႏွစ္မႊာကို ပန္းေရာင္ျခယ္ထားတယ္။ က်ဳပ္ငမ္းေနမွန္းလည္း သိေရာ ေအာက္ဖက္က ပန္းေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းေလး မဆီမဆိုင္ သြားနဲ႔ မနာေအာင္ အကိုက္ခံလိုက္ရတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ က်ဳပ္ရင္ဘတ္ ထဲကို တစ္ခုခုက ၀င္ၿပီးဆြေန ဖြေနသလိုပဲ ေနရခက္ႀကီးဗ်။

ဒီလိုနဲ႔ သူမ သြားရာ ၀ယ္ရာေနာက္ကို က်ဳပ္က လိုက္ငမ္းတာေပါ႔။ ခဏလည္းေနေရာ သူမ ပစၥည္းကို ႏွစ္မ်ဳိး သံုး မ်ဳိး ေလာက္လည္း ၀ယ္ၿပီးေရာ ( ေနရာတစ္ခုကို က်ဳပ္လိုက္မသြားရဲပါ ) ေငြရွင္း ေကာင္တာမွာ တန္းစီေတာ့ က်ဳပ္ ကလည္း သူမနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေငြရွင္းေကာင္တာမွာ လိုက္တန္းစီတယ္ဗ်ာ။

က်ဳပ္တန္းစီမိတဲ့ ေကာင္တာ စာေရးမက ၾကာလိုက္တာ။ ဟိုက ရွင္းလို႔ျဖင့္ၿပီးေတာ့မယ္၊ က်ဳပ္အလွည့္ကျဖင့္ မေရာက္ႏိုင္ေသးဘူး။ သူမ ေငြရွင္းေနတုန္း က်ဳပ္လည္း လွမ္းအေငး သူမေအာက္ ႏႈတ္ခမ္းက အကိုက္ခံရျပန္ေရာ၊ သူမ ေငြရွင္းၿပီးလို႔ ထြက္ သြားၿပီ။ ဟာကြာ က်ဳပ္ေကာင္တာက က်ဳပ္အလွည့္ မၿပီးေသးဘူး ဟူး.........

က်ဳပ္လည္း ေငြရွင္းၿပီးလို႔ အျပင္ကိုထြက္ စက္၀ိုင္းပံု လွည့္ပတ္ ရွာေတာ့လည္း သူမကို မေတြ႔ေတာ့ဘူး၊ အဲ.. ေစာ ေစာက ရင္ဘတ္ထဲကို တစ္ခုခု ၀င္ဖြေနတဲ့ ေ၀ဒနာက အခုေတာ့ အကုန္ဆြဲႏႈတ္ ခံလိုက္ရသလိုပဲ။ ရင္ဘတ္ ႀကီး က ဟာလာ ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ က်ဳပ္ရင္ဘတ္ တစ္ျခမ္းပဲ့ ပါသြားၿပီဗ်။ သူမ်ားေတြ 14 ရက္ေန႔ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႏႊဲ ေန ခ်ိန္မွာ က်ဳပ္ကေတာ့ ရင္ခုန္သံ တစ္ျခမ္းပဲ့ ႀကီးနဲ႔ဗ်ာ။

ေနမင္းတန္ေဆာင္

ဘမ်ဳိးဘိုးတူ ၊ ဆင္းသက္လာဘိ
မင္းေရာင္ဖိုးဖိုး ၊ ေသြးဆက္ဖံုးလို႔
သက္ေသြးမခ်န္ ၊ ေပးဆပ္ကာတည့္
မ်ဳိးရိုးဇာနည္ ၊ ဘာမထီကား

ငါ႔ေျမငါ႔ေရ ၊ ငါ႔ျပည္သူမ်ား
လြတ္လပ္တစ္ဖံု ၊ သာယာစံုဖို႔
ကြယ္၀ွက္တစ္ခါ ၊ တည့္တိုးတစ္လွည့္

ရင္ဆိုင္ခဲ့၏ ၊ နယ္ခ်ဲ႔ရန္သူ
ကုလားျဖဴတို႔ ၊ ေနမ၀င္ျခင္း
ၿပိဳပ်က္ဆင္းေအာင္ ၊ ေရာင္ရွိန္ထည္၀ါ

သူရကန္စက္ ၊ ရွင္ေနမင္းမွတ္
ထြက္ေပၚလာခ်ိမ့္ ၊ ရက္ျမတ္ (၁၃)
ၿခိမ့္ၿခိမ့္အံုးအံုး ၊ ေနမင္းတန္ေဆာင္
လင္းေရာင္တက္ၿပီ။

ေဖဖ၀ါရီလ (၁၃) ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေမြးေန႔အား ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။

နတ္သမီးကဟန္ သက္၀င္ရန္

နတ္သမီးကဟန္ ၊ တိုင္းျမန္ျပည္မွ
ေတာင္ေပၚေတာင္ေအာက္ ၊ ဒိုးယိုေပါက္သို႔

ေသြးစည္းကပြဲ ၊ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲလို႔
ေျခခ်ဳိးလက္ခ်ဳိး ၊ ကကြက္တစ္မ်ဳိး
မရိုးေလေအာင္ ၊ ဇါတ္ကေဆာင္လို႔

ကေခ်သည္ေပါင္း ၊ ( ၁၄ ) အားနဲ႔
အမိျမန္ျပည္ ၊ ကကြက္ညီေအာင္
ရက္စြဲသတ္မွတ္ ၊ ( ၁၂ ) ရက္ဟု

လျမတ္တပို႔ ၊ ဤမွစလို႔
ေရာင္းရင္းညီကို ၊ မယ္ပ်ဳိပ်ဳိတို႔
အမိျပည္ေထာင္ ၊ ဓြန္႔တည္တန္႔ေအာင္
ႀကိဳးစားပါစို႔….ေလ။

( ၆၂ ) ႀကိမ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔အား ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။

ေမ့ေနၾကတယ္

၁၄ ရက္ေန႔ကို ၊ စိတ္၀ယ္မွန္းလို႔
ေခ်ာကလက္နဲ႔ ၊ ခ်စ္စရာကတ္
စိတ္ကူးေနတယ္ ၊ ခ်စ္ျခင္းသေကၤတတဲ့။

အနာဂတ္ဗိမၺာန္ ၊ ဗိသုကာဖန္ဆင္း
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဖခင္ ၊ ဖြားျမင္ခဲ့တဲ့
၁၃ ရက္ေန႔ကို ၊ ေမ့ေနၾကတယ္။

ညီေနာင္ေတြစုစည္း ၊ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕အႏွစ္
ေသြးစည္းခဲ့ျပည္ေထာင္ ၊ အဓြန္႔ရွည္ေအာင္တဲ့
၁၂ ရက္ေန႔ကို ၊ ေမ့ေနၾကတယ္။

ခ်စ္ျခင္းအစစ္ကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေမ့ေနၾကတယ္။

ဇါတ္ဆရာ အလိုက်

ဘီလူးဆိုင္း တစ္ပုဒ္
ေဗ်ာဆိုင္း တစ္ပုဒ္နဲ႔

ေတာ္ၾကာ ရီလိုက္
ေတာ္ၾကာ ငိုလိုက္

ဘ၀ ဇါတ္ခံုမွာ
လိုက္က ေနရတာ

အရိုးေပၚလည္း အေရတင္
အေရမွာလည္း အတြန္႔လိႈင္းနဲ႔

ဇရာအိုညွက္ညွက္ ေထာင္းခဲ့ေပမယ့္
ဇါတ္ဆရာက အတီးမရပ္ဘူး

ဘ၀မွာ က်ရာေနရာကို
မတီးလည္းက တီးလည္းက

ေစရာကိုသာ ေနလာခဲ့ရေတာ့
ေႀသာ္ေဟာ ........

အားလံုးဟာ ဇါတ္ဆရာ အလိုက်ပါလား....